Waarom doen we wat we doen?

Een ontmoeting met onze pedagogie

U bent om een of andere reden bij onze steinerschool beland.
Maar wat was die reden ook al weer? Waarom doen wij wat we doen?
Heel veel zaken doen we gewoon omdat we ze zien werken bij de kinderen: veel naar buiten gaan, ademende uurroosters, springend rekenen... 
Maar waarom doen we wat we doen? En hoe past het in deze tijd?      
Die ontmoeting met onze pedagogie willen we dit jaar onder de loep nemen, want het is fijn wat we hier hebben, en het wérkt, dat zien we aan onze kinderen, maar het is niet vanzelfsprekend. Dat voelen we ook allen.
Ontmoeting is dan ook het thema voor dit schooljaar: ontmoeting met de steinerfilosofie, ontmoeting tussen leerling en leraar van mens tot mens, ontmoeting met jullie als ouders, ontmoeting met andere scholen. Op de klusdag van september ontstond alvast een nieuwe ontmoetingsplék, bij de oude eik, voor koffieochtenden. 
Maar even terug naar de ontmoeting met de antroposofie. Het is een kader dat je enorm verrijkt als mens en je uitnodigt om heel bewust eigen keuzes te maken in je leven. Je wordt uitgedaagd om via elke kind, elke leerling, zelf een stapje verder te zetten in je eigen groeiproces; alle opvoeding is zelfopvoeding, kinderen zijn spiegels, dat wisten we al wel, maar je kunt er ook veel mee doen. Hoe je dat kan doen, kunnen we hier niet zo in 3 zinnen uitleggen, maar de mogelijkheden voor de praktijk zijn oneindig, zowel voor de opvoeding thuis als die op school en beide werken natuurlijk samen.
Die echte opvoedkunst, zoals Steiner het bedoeld heeft, is ook waar de leerkrachten hier voor gaan: ze hebben de intentie om leerlingen echt van mens tot mens aan te spreken met hun lessen, en hen tot in het diepst van hun ziel proberen raken, dat zijn de lessen die zullen bij blijven en waar ze later iets mee zullen doen.
In de komende weken (via de Wingerdberichten) verschijnen hieronder artikels waarin we telkens een stukje over ‘waarom we doen wat we doen’ belichten. 

ontmoeten