Publicaties

Kijkje in de kleuterklas van juf Sari en juf Mirjam

In aanloop naar Pasen, helpen de kleuters de paashaas om alle eitjes mooi te versieren.

Het was muisstil in de paashazenwerkplaats en er werd met veel ijver gewerkt.

 

kijkje in kleuterklas juf Sari en juf Mirjam foto 1

En van werken, krijg je vuile handen…..

…. en mooie eitjes!

kijkje in kleuterklas juf Sari en juf Mirjam foto 2

 Ook aan onze palmpasenstokken werd hard gewerkt…

Palmpasenstokken_maken_KS.jpg

 

 

 

Vaarwel Meneer Boone,

Dinsdag vernamen wij met droefheid het overlijden van onze oud-leraar en warme collega Harry Boone.

In 1988 kwam Harry op De Wingerd werken. Hij begeleidde daar dan de derde klas.

Harry had toen al een carrière achter de rug van een aantal ‘rondjes’ in de Antwerpse steinerschool.

Enkele collega’s op De Wingerd kenden hem al lang voordien, als leraar of collega (het is een kleine wereld).

Zelf kwam ik als kind bij ‘Meneer Boone’ in de klas te zitten als mijn eigen meester (van de parallelklas) ziek was. Ik kon niet wachten tot het het laatste half uurtje van de dag was, want dan vertelde Meneer Boone altijd van Ippeltje Stippeltje Suikerenbol!

Harry kon heerlijk vertellen. Op zijn bescheiden, rustige wijze toverde hij een fantasierijke, humoristische wereld voor onze ‘luisterende ogen’.

In de hogere klassen beschreef hij de oude culturen alsof hij er zelf bij geweest was. Hij bezat de gave om oude landschappen in woorden te schilderen en de helden uit vervlogen tijden heel dichtbij te brengen.

Harry nam als vanzelfsprekend een ondersteunende rol op zich. Zolang hij verbonden was aan onze school, zolang zetelde hij in allerlei organen die onze school draaiende houden. Zo was hij jarenlang lid van de raad van bestuur en verwezenlijkte hij mee de grote verbouwing waarbij De Wingerd twee klassen in de hoogte kreeg.

Harry was een stille kracht, een keiharde werker, een toegewijde, fijne mens. Hij bezat een nederigheid die je zelden bij een leerkracht tegenkomt en een oeverloos geduld met mensen.

Heel zelden kon hij dit geduld verliezen en zagen we zijn cholerische kant. Vurig bonkte hij dan met de vuist op tafel en niet zelden betrof dit een kwestie die hij als onrechtvaardig beschouwde.

De laatste jaren werkte Harry als zorgleerkracht op De Wingerd.

Harry vertelde graag over vroeger, over zijn leven en over zijn eigen kinderen Liesbet en Jeroen. De warmte en trots waarmee hij dan vervuld werd…

Kinderen mochten bij Harry zichzelf zijn. Ieder kind kreeg de tijd om op eigen kracht en motivatie tot leren en inzicht te komen.

Hij behandelde kinderen met veel respect en kon echt naar hen luisteren. Dat nam soms grappige vormen aan… Als een kind opperde dat Harry’s haar wat lang werd, ging hij aanstonds naar de kapper. De waarheid mocht gezegd worden.

Als Harry eens van een kleuter (niet al te fijnzinnig) te horen kreeg dat hij een dikke buik had, antwoordde hij laconiek: “Ja dat is waar, maar het is toch niet leuk dat je dat zo zegt…”

Harry deed vaak een stapje achteruit en gaf de ander de ruimte om vrijuit te spreken, om te zijn wie hij/zij was, om te kunnen worden wie hij/zij wilde worden.

Dank Harry voor alle jaren dat je er voor ons was.

De collega’s en kinderen van De Wingerd

Carine gaat op pensioen op de wijs van Marina. 

 

De Wingerd is een school in ’t groen gelegen

Ze zitten er omringd door de natuur

De kind’ren mogen echt heel vrij bewegen

Maar poetsen is daar wel een avontuur

Ze spelen binnen buiten, in de gangen

Dus modder zand en slijk in overvloed

Wie kon het aan dat vuil daar op te vangen

Dat moest toch iemand zijn met heel veel moed

Carine, Carine, Carine, wat zullen we zonder u zijn

Carine, Carine, Carine, wie houdt er de Wingerd nu rein

Ze was er alle dagen, gezellig met haar wagen, je kon haar alles vragen

Oh danku, dankuwel

Meer dan twintig jaren, wilde blonde haren, alle klussen klaren

Oh danku, dankuwel,

Wij zijn hier bij elkaar, wij vieren afscheid

Carine gaat vanaf morgen met pensioen

Gaan wandelen of luieren, meer reistijd

Ze kiest nu zel(e)f wat ze wil gaan doen

Carine, Carine, Carine, wat zullen we zonder u zijn

Carine, Carine, Carine, wie houdt er de Wingerd nu rein

Ze was er alle dagen, gezellig met haar wagen, je kon haar alles vragen

Oh danku, dankuwel

Meer dan twintig jaren, wilde blonde haren, alle klussen klaren

Oh danku, dankuwel, oh danku, dankkwel o …………………….